Napełnianie
Obserwuje się dopływ, dozownik i przewody prowadzące wodę do zbiornika.
Kałuża pod pralką nie wskazuje miejsca przecieku, ponieważ woda spływa po obudowie i pojawia się daleko od nieszczelnego połączenia.
W pralkach używanych w Strawczynie najważniejsze jest ustalenie, czy woda pojawia się podczas napełniania, ruchu bębna, grzania czy odpompowania. Każda faza obciąża inne elementy toru wodnego.
Obserwuje się dopływ, dozownik i przewody prowadzące wodę do zbiornika.
Sprawdza się okolice fartucha, zbiornika i połączeń narażonych na ruch oraz zmienny poziom.
Kontroluje się pompę, filtr i przewody przy największym przepływie w stronę odpływu.
Przeciek pojawiający się już przy poborze kieruje uwagę w stronę dopływu, szuflady detergentu i połączeń napełniających. W tej fazie pompa odpływowa nie ma jeszcze znaczenia.
Woda widoczna przy ruchu bębna pochodzi z fartucha, połączeń zbiornika albo przewodów wewnętrznych pracujących pod zmiennym poziomem.
Jeżeli kałuża tworzy się dopiero podczas opróżniania, sprawdza się pompę, filtr i przewody odpływowe. Większy przepływ w tej fazie ujawnia nieszczelność niewidoczną wcześniej.
Woda wykorzystuje pochylenie obudowy i elementów wewnętrznych, dlatego ślad na podłodze znajduje się w innym punkcie niż właściwa nieszczelność.
Gdy przeciek występuje tylko w określonej fazie, diagnostyka pralki w Strawczynie pozwala obserwować połączenia dokładnie w chwili, gdy zmienia się poziom albo ciśnienie wody.
Fartuch drzwi przecieka tylko przy określonym ułożeniu wsadu lub wyższym poziomie wody, dlatego oględziny suchego urządzenia nie wystarczają.
Ślady osadu po wyschniętej wodzie pomagają odtworzyć drogę przecieku, szczególnie gdy nieszczelność jest niewielka i pojawia się okresowo.
Połączenie przewodu pozostaje szczelne bez ciśnienia, a puszcza dopiero wtedy, gdy pompa wytwarza większy przepływ podczas opróżniania.