Rozkład temperatury
Mierzy się temperaturę w różnych częściach chłodziarki po ustabilizowaniu warunków pracy.
Ciepła górna część komory, szron przy tylnej ścianie albo ciągła praca chłodziarki wymagają oddzielenia problemu nawiewu od błędu pomiaru i odszraniania.
W sprzęcie chłodniczym używanym w Czerwonaku kontroluje się nie tylko temperaturę przy jednej półce. Znaczenie ma rozkład chłodu w całej komorze oraz moment pracy wentylatora.
Porównanie temperatury na kilku poziomach komory pokazuje, czy problem obejmuje całe urządzenie, czy tylko część przestrzeni. Duża różnica kieruje uwagę na przepływ powietrza i drożność kanałów.
Narastający lód przy parowniku ogranicza przekrój nawiewu i zmienia warunki pracy wentylatora. Wtedy sprawdza się cykl odszraniania, element grzejny oraz czujniki odpowiedzialne za jego zakończenie.
Przy długiej pracy agregatu kontroluje się również skraplacz i warunki oddawania ciepła. Wysoka temperatura po stronie skraplania zwiększa czas potrzebny do osiągnięcia zadanej temperatury.
Mierzy się temperaturę w różnych częściach chłodziarki po ustabilizowaniu warunków pracy.
Sprawdza się kanały nawiewu, pracę wentylatora i obecność lodu w strefie parownika.
Kontroluje się element grzejny, czujniki i moment uruchomienia odszraniania przez sterownik.
Cienka warstwa osadu przy częstym otwieraniu drzwi daje inny obraz niż zwarty lód gromadzący się przy parowniku i blokujący przepływ.
Gdy temperatura różni się między strefami komory, naprawa sprzętu AGD w Czerwonaku zaczyna się od kontroli nawiewu, odszraniania i czujników w jednym przebiegu.
Uszczelka drzwi wpływa na dopływ wilgoci, lecz jej kontrolę łączy się z oceną temperatury i śladów szronu wewnątrz komory.
Wentylator sprawdza się pod kątem zasilania, obrotów i swobody kanału, bo sam dźwięk silnika nie opisuje faktycznego przepływu.
Skraplacz musi oddawać ciepło do otoczenia, dlatego jego stan i przestrzeń wentylacyjna są częścią diagnostyki długich cykli pracy.